365 روز گذشت از روزی که از سر بیکاری در پرشین بلاگ می گشتم و باز هم از روی بیکاری فرم ثبت نام را پر کردم.

...

365 روز از به دنیا آمدن دومین فاطمه کیا گذشت. فاطمه کیایی که این پشت می نشیند با دنیای واقعی اش فرقی ندارد. حالا یکی بیست ساله است و یکی یک ساله، ولی عجیب حرف هم را می فهمند.

365 روز از ساخت این خانه دومم گذشت تا بفهمم اینجا هم می شود دوستانی پیدا کرد که با اینکه نه می شناسی شان نه دیدی شان و نه حتی صدایشان را شنیدی اما از خیلی از دوستان دیگر برایت مطمئن تر و صمیمی تر باشند.

...

حالا به ازای این 365 روز، دو جفت و نیم دوست خوب پیدا کردم، دوستانی که بر خلاف بقیه دلیل دوستی ام با آنها درس نیست؛ مدرسه نیست؛ دانشگاه نیست، فقط همین دنیای مجازی است که خیلی ها به آن بی اعتمادند.

ممنونم از اینکه به من اعتماد کردید و اجازه دادید به شما اعتماد کنم.

و چه تصادف جالبی ...

تولد فاطمۀ  یک ساله با تولد دوباره اسماعیل(ع) یکی شده.