http://media.afsaran.ir/siwOkj.jpg

... برای یتیمی ما و شهرمان فکری کن حاج آقا! برای اخلاق شهری که ر‌هایش کردی چاره‌ای بیاندیش. سوت و کوری و تنهایی شهر را ببین و بر سر جوانانی که اشک ریختند در رفتن شما، دست رحمتی بکش که یتیم نوازی در مرام شماست.

حالا و بعد از گذشت مدتی از رحلت شما، یادم می‌آید سوال چند سال قبلم از پدرم را که: «آقا مجتبی فوت کنه ما چی کار کنیم؟» و دارم می‌گردم دنبال کسی که بلد باشد جواب این سوال سخت را.

دارم می‌گردم دنبال کسی که بلد باشد روضه‌ی شب بیست‌وسوم رمضان بخواند و با غمی از ته دل بگوید: «وای من و وای من و وای من... میخ در و سینه‌ی زهرای من»

 

گزیده‌ای از نوشته‌ای که برای صفحات ویژه آقامجتبی تهرانی در شماره 95 ماهنامه خیمه نوشتم.