آرزو کنیم

شب آرزوها آدم لال می شود و عاجز از بیان آرزوها...

همیشه با خودم می گویم: خودت آرزو دادی خودت هم اگر خواستی برآورده میکنی، چه نیازی به ما هست؟

/ 12 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمدرضا مهاجر

بسم الله از آرزوی خوبتان در شب رغائب متشکرم. هر چند گمان نمیکنم با این کنکوری که دادم حتا سه رقمی شوم. خیر است ان شا الله

دخترکوچولوی یاغی

راست میگی منم با اینکه همیشه میگم خدایا دیدی فلان چیزو بهم ندادی فلان کارو برام نکردی...اما هیچی به ذهنم نمیرسید

مهتا.الف

سلام آرزو...آدمو به زندگی امیدوار می کنه و این روز باعث میشه هر چی آرزو داری جمع کنی پیش خدا ببری و اگر خدا خواست یکی یکی براورده اش کنه! بابت کنکور هم هنوز گنگم و گیج می زنم حتما از نظر اون داوطلب هر کس 13 سالشه معصومه دیگه[نیشخند]

parvaz

اینم یه نوع تنبلیه دیگه

لیلیت

وای گفتی شب آرزوها همه اش آرزوهای کوچولو می کنم[ناراحت]

رهگذر

دقیقاً همیشه همینطوره وقتایی که می خوای دهن باز کنی و خواسته های مسخره و کوچیک و بچگانه ات رو در برابر اون همه عظمت بگی لال می شی این اتفاق همیشه تو حرم امام رضا واسم میفته و تنها چیزی که در نهایت می تونم بگم اینه که: خدایا غلط کردم...

آهسته

زبون دل آدم هیچ موقع لال نمیشه. خدا زبون دل را خیلی بیشتر از زبون های دیگه می پسنده.

میم . ب . مهاجر

والا !

من

[پلک]